نام این سکوت جانکاه را چه بگذارم؟

قبض،برزخ یا وداع؟

آخر جان بهار!

من با جانم تو را یافتهام

با جانم تو را شناختهام

و با جانم

با جانم

دوستت داشتهام...

آیا امید و انتظاری برای رهایی از این برزخ هست!؟

پ.ن: قول دادهام مانند پیامبران صبور باشم تا زمانی که به تو میاندیشم فریاد نزنم...

من زیر باران خمپاره ها، تنها در انتظار تیر غمزۀ توام...

بر چادرم ز کشته هر یک نشانهایست...!

السلام علیک یا بنت امیرالمومنین یا ام المصائب یا زینب کبری (سلام الله علیها)